Alonso jest weteranem kartingu, zdobył trzy tytuły mistrza Hiszpanii (w 1994, 1996 i 1997). Był mistrzem w Mistrzostwach Juniorów Kartingu w 1996 i ścigał się w Europejskich Mistrzostwach Kartingu, zajmując drugą pozycję.

W 1999 zadebiutował w Hiszpańskiej Serii Nissan. Jako osiemnastolatek został jej mistrzem. Była to dla niego przepustka do Formuły 3000 w roku 2000. Zwycięstwo na torze Spa Francorchamps w Belgii pomogło zająć czwartą pozycję w ostatecznej klasyfikacji i otworzyło mu drogę do kariery w Formule 1.

edytuj Początki w Formule 1 (2001-2006)

Gdy debiutował w 2001 roku w Formule 1, w zespole Minardi, był trzecim najmłodszym kierowcą w historii, który uczestniczył w Grand Prix. Mimo wyjątkowo słabego samochodu udało mu się kilkakrotnie pokonać kierowców w lepszych bolidach podczas kwalifikacji. Nie zdołał jednak zdobyć żadnego punktu.

Jego talent został zauważony i został zatrudniony w nowym zespole Renault jako kierowca testowy na sezon 2002. Od sezonu 2003 został głównym kierowcą stajni. Dysponując dużo lepszym bolidem, niż w swoim debiutanckim sezonie, 24 sierpnia 2003 r. Alonso, w wieku zaledwie 22 lat, po raz pierwszy wygrał wyścig - Grand Prix Węgier. Sezon ukończył na szóstym miejscu, zdobywając 55 punktów i stając czterokrotnie na podium.

Pozostał w zespole w sezonie 2004. Nie udało mu się wygrać wyścigu, ale zajął najlepsze w swojej karierze, czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej sezonu. Udowodnił także, że jest jednym z najlepszych kierowców w stawce, pokonując swojego nowego partnera z zespołu, Jacques'a Villeneuve'a (mistrz świata z sezonu 1997). Kanadyjczyk zastąpił Włocha, Jarno Trulliego w ostatnich wyścigach sezonu.

W sezonie 2005 jego partnerem został Giancarlo Fisichella. Dzięki wygranej w sześciu Grand Prix i niezawodnemu bolidowi już podczas Grand Prix Brazylii zapewnił sobie tytuł mistrza świata, po czym wygrał jeszcze ostatnią eliminacje mistrzostw GP Chin. Swój wyczyn powtórzył w sezonie 2006.

Sukcesy Fernando wywołały w Hiszpanii prawdziwą manię, gdy stał się on najlepszym hiszpańskim kierowcą w historii Formuły 1.

edytuj Kontrakt z McLarenem (2007)

Niespodziewanie, 19 grudnia 2005 r., zespół McLaren ogłosił podpisanie kontraktu z Alonso na starty od sezonu 2007. Jego partnerem w 2007 roku został Brytyjczyk Lewis Hamilton. Pod uwagę brano także Pedro de la Rosę, lecz ostatecznie zdecydowano się na zatrudnienie Lewisa, który został pierwszym ciemnoskórym kierowcą w F1.

Sezon 2007 przerwał mistrzowską passe Hiszpana. Afera szpiegowska, w którą zamieszany był McLaren i konflikty z Lewisem Hamiltonem i Ronem Dennisem^{potrzebne źródło} odbiły się na końcowym rezultacie. Ostatecznie Alonso zajął 3 miejsce.

Fernando Alonso i zespół McLaren-Mercedes zdecydowali się na rozwiązanie kontraktu. Hiszpański kierowca zarzucał zespołowi nierówne traktowanie zawodników.

edytuj Powrót do Renault (2008-2009)

Po rozstaniu z McLarenem Alonso wiązany był z posadami w różnych zespołach. Ostatecznie 10 grudnia Renault potwierdziło powrót Hiszpana do zespołu. Jednocześnie poinformowano o tym, że jego partnerem zostanie Nelson Piquet. Początek sezonu nie był zbyt udany dla Alonso. Jego bolid często zawodził albo też bywał taranowany przez rywali. Podczas nocnego Grand Prix Singapuru odniósł pierwsze zwycięstwo, co zarazem było jego pierwszym podium w tym sezonie. Również w Japonii wykorzystał nadarzającą się okazję i odniósł zwycięstwo. W kończącym cykl Grand Prix Brazylii zajął drugie miejsce, co dało mu piątą pozycję w klasyfikacji kierowców, z dorobkiem 61 punktów.

Rok 2009 był ostatnim we francuskim zespole, a zarazem najgorszym. Hiszpan podczas całego sezonu tylko raz stanął na podium, zajmując najniższy stopień, podczas Grand Prix Singapuru, a dzięki małej ilości paliwa w zbiorniku, zdobył pole position, przed Grand Prix Węgier. Dorobek skromnych dwudziestu sześciu punktów dały mu 9. lokatę w klasyfikacji końcowej, co było Jego najgorszym wynikiem, poza debiutanckim sezonem 2001, gdzie ani razu nie zakończył rywalizacji na premiowanym punktami miejscu.

edytuj Kontrakt z Ferrari (od 2010)

30 września 2009 roku zespół Ferrari ogłosił, że podpisał z Fernando Alonso kontrakt na 3 lata. Zastąpi on dotychczasowego kierowcę, Kimiego Räikkönena^[2].

edytuj Starty w Formule 1

edytuj Tablica wyników

edytuj Podsumowanie startów

Przypisy

p • d • e

Lista startowa sezonu 2010 Mistrzostw Świata Formuły 1

McLaren (MŚ)	1	J. Button (MŚ)	2	L. Hamilton (MŚ)	Force India	14	A. Sutil	15	V. Liuzzi
Mercedes (P1)	3	M. Schumacher (MŚ)	4	N. Rosberg	STR (P1)	16	S. Buemi	17	J. Alguersuari
Red Bull (P1)	5	S. Vettel (P1)	6	M. Webber (P1)	Lotus (MŚ)	18	J. Trulli (P1)	19	H. Kovalainen (P1)
Ferrari (MŚ)	7	F. Massa (P1)	8	F. Alonso (MŚ)	HRT F1 (D)	20	K. Chandhok (D)	21	B. Senna (D)
Williams (MŚ)	9	R. Barrichello (P1)	10	N. Hülkenberg (D)	Sauber	22	P. de la Rosa	23	K. Kobayashi
Renault (MŚ)	11	R. Kubica (P1)	12	W. Pietrow (D)	Virgin (D)	24	T. Glock	25	L. di Grassi (D)


(MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant UWAGA: Lista startowa na sezon 2010 ogłoszona przez FIA ułożona w oparciu o ostateczne klasyfikacje kierowców i konstruktorów za sezon 2009.

p • d • e

Mistrzowie Świata kierowców Formuły 1

G. Farina (1950) • J. M. Fangio (1951) • A. Ascari (1952, 1953) • J. M. Fangio (1954–1957) • M. Hawthorn (1958) • J. Brabham (1959, 1960) • P. Hill (1961) • G. Hill (1962) • J. Clark (1963) • J. Surtees (1964) • J. Clark (1965) • J. Brabham (1966) • D. Hulme (1967) • G. Hill (1968) • J. Stewart (1969) • J. Rindt (1970) • J. Stewart (1971) • E. Fittipaldi (1972) • J. Stewart (1973) • E. Fittipaldi (1974) • N. Lauda (1975) • J. Hunt (1976) • N. Lauda (1977) • M. Andretti (1978) • J. Scheckter (1979) • A. Jones (1980) • N. Piquet (1981) • K. Rosberg (1982) • N. Piquet (1983) • N. Lauda (1984) • A. Prost (1985, 1986) • N. Piquet (1987) • A. Senna (1988) • A. Prost (1989) • A. Senna (1990, 1991) • N. Mansell (1992) • A. Prost (1993) • M. Schumacher (1994, 1995) • D. Hill (1996) • J. Villeneuve (1997) • M. Häkkinen (1998, 1999) • M. Schumacher (2000–2004) • F. Alonso (2005, 2006) • K. Räikkönen (2007) • L. Hamilton (2008) • J. Button (2009)

p • d • e Scuderia Ferrari Marlboro w sezonie 2010

Podwozie	Ferrari F10

Silnik	Ferrari 056 2,4l V8

Kierowcy	Felipe Massa (#7) • Fernando Alonso (#8)

Kierowcy testowi	Giancarlo Fisichella • Luca Badoer • Marc Gené

Dyrektor	Stefano Domenicali

Dyrektor techniczny	Aldo Costa

Dyrektor inżynierów	Luca Baldisseri

Dyrektor projektantów	Nicolas Tombazis

Dyrektor ds. silników	Luca Marmorini

Inżynierowie kierowców	Rob Smedley (Massa) • (Alonso)

p • d • e Mistrzowie World Series by Renault

World Series by Nissan	1998: Marc Gené • 1999: Fernando Alonso • 2000: Antonio Garcia • 2001: Franck Montagny • 2002: Ricardo Zonta • 2003: Franck Montagny • 2004: Heikki Kovalainen

Formuła Renault V6	2003: José María López • 2004: Giorgio Mondini

World Series by Renault	2005: Robert Kubica • 2006: Alx Danielson • 2007: Álvaro Parente • 2008: Giedo van der Garde • 2009: Bertrand Baguette

Spis treści

edytuj Kariera

edytuj Przed Formułą 1